I. Wprowadzenie do PQQ
Właściwości chemiczne i źródła naturalne
Pyrolochinolinowa chinon (PQQ) jest związkiem chinonowym, którego struktura chemiczna zawiera trzy grupy kwasu karboksylowego i dwa atomy chinonu tlenu i ma silną aktywność redoks. Naturalny PQQ jest szeroko spotykany w mikroorganizmach gleby, niektórych roślinach (takich jak zielona papryka i kiwi) i fermentowana żywność (takie jak Natto). Ciało ludzkie nie może go zsyntetyzować niezależnie i musi je uzyskać poprzez dietę lub suplementy [1].
Forma suplementów diety
PQQ disodium sól to stabilna, rozpuszczalna w wodzie forma PQQ, powszechnie występująca w suplementach komercyjnych, z zalecanym zakresem dawki 10-20 mg\/dzień[2]. Jego bezpieczeństwo zostało zweryfikowane w wielu badaniach na zwierzętach i na ludziach, bez znaczących toksycznych skutków ubocznych [3].
Ii. Skuteczność i naukowe dowody PQQ
1. Promuj biogenezę mitochondriów i metabolizm energetyczny
Mitochondria są fabrykami energii komórek, a PQQ stymuluje biogenezę mitochondriów poprzez aktywację szlaku sygnałowego AMPK\/PGC -1. Eksperymenty na zwierzętach wykazały, że liczba mitochondriów w wątrobie i mięśniach myszy uzupełnionych PQQ znacznie wzrosła, a wydajność metabolizmu energii poprawiła się[4]. Badanie o podwójnie ślepej próbie na zdrowych dorosłych wykazało, że po suplementacji 20 mg PQQ dziennie przez 8 kolejnych tygodni zmęczenie badanych zostało zmniejszone i poprawiono elastyczność poznawczą, co może być związane ze zwiększoną funkcją mitochondrialną[5].
2. Neuroprotekcja i poprawa funkcji poznawczej
PQQ może przenikać barierę krew-mózg i zmniejszyć uszkodzenie neuronów spowodowanych stresem oksydacyjnym. Modele zwierzęce wykazały, że PQQ może hamować neurotoksyczność białka amyloidowego (białko związane z chorobą Alzheimera) i promować regenerację uszkodzonych neuronów[6]. W badaniach na ludziach badanie na temat osób w średnim wieku i osób starszych wykazało, że uzupełnienie PQQ (20 mg\/dzień) w połączeniu z koenzymem Q12 znacznie poprawiło pamięć i uwagę, a efekt był lepszy niż stosowanie samego koenzymu Q10[7].
3. Działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne
PQQ wywiera podwójne działanie przeciwutleniające, bezpośrednio reagując z wolnymi rodnikami i aktywując szlak przeciwutleniający Nrf2. Eksperymenty in vitro potwierdziły, że jego pojemność przeciwutleniająca wynosi 50-100 czasy witaminy C[8]. Badania kliniczne wykazały, że suplementacja PQQ może zmniejszyć poziomy markerów zapalnych (takich jak białko C-reaktywne) i ma potencjalny wpływ ochronny na przewlekłe choroby związane z zapalnym (takie jak choroby sercowo-naczyniowe)[9].
4. Regulacja immunologiczna i zdrowie jelit
Wstępne badania wykazały, że PQQ może zwiększyć odporność organizmu poprzez regulację równowagi odpornościowej Th1\/Th2[10]. Ponadto PQQ może poprawić strukturę flory jelitowej poprzez promowanie proliferacji korzystnych bakterii jelitowych (takich jak Lactobacilli), ale jej specyficzny mechanizm nadal wymaga dalszej weryfikacji[11].
Iii. Wniosek
Jako nowy suplement diety sól pirolochinolinowa disodium (PQQ) wykazała potencjalną wartość w promowaniu zdrowia mitochondrialnego, ochronie funkcji neurologicznej, anty-utleniania i regulacji immunologicznej. Jednak istniejące badania nadal mają ograniczenia: większość dowodów pochodzi z eksperymentów na zwierzętach i na małą skalę badań ludzi oraz długoterminowe bezpieczeństwo, optymalne dawkowanie i możliwość zastosowania dla określonych populacji (takich jak kobiety w ciąży i pacjenci z chorobami przewlekłymi) nadal należy zbadać. Zaleca się, aby konsumenci używali go rozsądnie pod profesjonalnymi wskazówkami, a my oczekujemy w przyszłości badań klinicznych na większą skalę, aby zapewnić bardziej solidne podstawy naukowe dla jego zastosowania.
Odniesienia
- Kumazawa, T. i in. (1992). Journal of Vitaminology. 38 (4), 209-218.
- Harris, CB i in. (2013). Journal of Nutritional Biochemistry. 24 (12), 2076-2084.
- Itoh, Y. i in. (2019). Toksykologia i farmakologia regulacyjna. 103, 21-28.
- Chkowanadisai, W. i in. (2010). Journal of Biological Chemistry. 285 (1), 142-152.
- Nakano, M. i in. (2009). Funkcjonalna żywność w zdrowiu i chorobie. 17 (4), 293-308.
- Zhang, JJ i in. (2016). Badania neurochemiczne. 41 (5), 1135-1149.
- Takatsu, H. i in. (2009). Journal of Clinical Biochemistry and Nutrition. 45 (1), 37-45.
- Stites, Te i in. (2006). Biofaktory. 28 (1), 33-41.
- Ihara, H. i in. (2019). Przeciwutleniacze. 8 (8), 316.
- Rucker, R. i in. (2009). Biofaktory. 34 (3), 191-199.
- Suzuki, O. i in. (2016). Journal of Nutritional Science and Vitaminology. 62 (4), 213-221.
Oświadczenie: Powyższe teksty pochodzą z literatury naukowej i Internetu i nie zostały ocenione przez krajowe agencje autorytatywne. Ten artykuł nie ma na celu diagnozowania, leczenia, leczenia ani zapobiegania jakiejkolwiek chorobie. Jeśli istnieje jakieś naruszenie lub nieporozumienie, skontaktuj się z nami, aby je usunąć. Dziękuję.